uzak bir göğün altındaydı deniz   Melih Cevdet Anday

şu köpüklü bembeyaz deniz   Behçet Necatigil

bir tubaya kalb olur Zonguldak’ta her ağaç  Behçet Kemal Çağlar

derelerden kömür kömür akan su  Ahmet Tufan Şentürk

toprak kokusu, kekik kokusu, çiğdem çiçekler   Enver Gökçe                                

kara bir gökyüzü tek özelliği bu kentin  Ahmet Erhan

ağıtlara yakın durur Zonguldak  Başaran

ciğerinden söker siyah sıvalı maden  kömürünü   İlhami Bekir Tez      

kurşuni rengi denizin   Mehmet Seyda

üstünü ince bir toz örter    İlhan Demirarslan

damar damar  topraklara yayılan   Osman Bolulu

Zonguldak’ta gördüm bir kanlı çarşı   Ceyhun Atuf Kansu

tere bulanır kara elmasın harcı   Nurten Çelebioğlu

sancıtarak içindeki kömürden gömütü    İrfan Benli

güneşi yudumlar ışıksız yüreği    Hamit Kalyoncu

Zonguldak kapkara uykularında uyur   İlhan Geçer

ağır ağır geldiler, karanlık sarnıçlardan sıza sıza   Kemal Özer

kanları kömür, kömürleri kan   İsmail Gençtürk

gökyüzünden uzakta, çok uzakta  Ergin Sander

vardiya dönüşü yol ortasında   Sennur Sezer

bakışları, yönü bilinmedik yollarda yiter   Faik Yazıcı

kartal kanatlı kahraman kardeşler   Ozan Telli

daldılar karaelmas denizinin altına    Erhan Yılmaz

sarı şapkalılar ordusunun adsız kahramanları   Hasan Hüseyin Korkmazgil

kayaları bir portakal gibi soyup   Turgut Etüngü

ölüm kokusu soluyarak    İslam Çankaya

yeryüzüne aydınlık getirdiler Adnan Yücel

batıyor dikenleri sevdalı yüreklere    Fatma Kılıç

ağlayamazlar yürek yangınlarına   Güngör Gencay

yerin altı mı, üstü mü cehennem    M.Kemal Yılmaz

yapışıp babalarının bıraktığı kanlı kazmaya    Behçet Kalaycı

yerin dibine batmış bu aç kuytularda   Müştak Erenus

bir ayaz dökülüyor sırtlarına    İbrahim Yıldız

kupkuru bir kuyudayım ki     Rüştü Onur

dişlerimle kömür kazıyorum    Ali Yüce

tulumum sırtımda hazır kefen    Mehmet Yılmaz Karaibrahimoğlu

toprak altındaki yürekte uçurtma    Yücel Barut

yorgun bedenlerin göz ışıltısında    Dağıstan Kılıçarslan

yaşattığı güzelim düşünce de göçük altında   Mehmet Aydın

tırnakla cenkleşen kömür    Ercüment Behzat Lav

kömür karası bir yaşam    Özgür Ovacık

nasıl aydınlık, ışıltılı    Hakkı Özkan

suskun bakar madencinin gözleri   Gülsüm Akyüz

karaelmas kadar kara/kapkara Ahmet Güler

yüzkarası değil, kömür karası   Orhan Veli

kömürden öğrenmiş içten yanmayı    Salim Çalık

sen her ocakta yanarsın     Halil Soyuer

kömürün kusmaktan yorulmuş      O.Günay

bu kara sevda topraktan gelir    Feriha Aktan

en derini emeğin, ekmeğin en namuslusu     İrfan Yalçın

ve yüreğinde ölümün sıcak eli  Vedat Güler

yiten bir ses, bir yankı duvarlarda    Asım Öztürk

kararmış gencecik ömür   Hasan Hüseyin Yurttaş

ağzında erirken iri kömür  lokmalar    Seyyit Nezir

bir tek gün bile nasır tutmaz düşlerimiz    Mete Alpsar

elleri, kazma kürek kocaman    Tahsin Şentürk

ellerin yeraltından yitmiş, kocaman ellerin    Fazıl Hüsnü Dağlarca

sesinin ocaklarında düşen öfkeleri   Ece Aykız